Steijl
Terug naar vorige pagina
Plaats Steyl Kloostercentrale
Bouwjaar  
Hoogte m
Inhoud
Architect(en)    
Bouwstijl  
Reservoirtype  
Monumentnummer N.v.t.
Functie Proces
Gesloopt Ja. Niet meer in Google terug te vinden.
Adres Sint Michaëlstraat 7, Steijl
Coördinaten 51°20'03.4"N 6°07'09.9"E

Kloostercentrale, SteijI
Industrieel erfgoed wordt, begrijpelijk, vereenzelvigd met industrie, opslag, verkeer en vervoer, maar is ook te vinden op onverwachte locaties. Zo beschikken tal van grote verpleegtehuizen of Inrichtingen in de bossen van de Veluwe over een Watertoren, een wasserij en andere bedrijfsmatige voorzieningen. Het Noordlimburgse Steijl spant echter de kroon met een voormalig klooster, waarin een gave stoommachine wordt gekoesterd.
Tot 1875 was Steijl een kleine kern onder Tegelen, gelegen aan de Maas. Vanaf dat jaar trokken vele religieuzen die werden vervolgd in Duitsland en Frankrijk naar Steijl. Aanvankelijk namen zij hun intrek in bestaande gebouwen als een landhuis, een woonhuis en een café. De gevluchte gelovigen kwamen van de hel in de hemel, want in Nederland bloeide het katholicisme toen juist enorm op. Diverse ordes en congregaties vestigden zich in een strook net ten zuiden van Steijl, dat met recht als gebied met bijzondere waarde wordt aangeduid. Arnoldus Janssen stichtte in 1875 het Missieseminarie St. Michael dat zich rond de eeuwwisseling door een stormachtige groei had ontwikkeld tot een enorm complex, gedomineerd door de kerk met twee torens aan de Maas. Naast een eigen begraafplaats, moestuin, orangerie en watertoren had deze religieuze gemeenschap een drukkerij.
Vanaf 1909 beschikte liet Missiehuis over een eigen energiecentrale, bestaande uit een stoommachine en compressoren, opgesteld in een ruime machinekamer. Hoewel allang vervangen door een moderne installatie ernaast, wordt deze tempel der techniek nog steeds zorgvuldig gekoesterd.
NI.M.R. Daru-Schoemann en
J.C.J.M. Starmans, Industrieel erfgoed in Limburg. Leeuwarden/Maastricht 1990.

Bron: 101 Industriële monumenten